Nazwa stanowi odwołanie do twórczości wybitnego rumuńskiego religioznawcy Mircei Eliadego (1907-1986). Uczony ten przekonywał, że w społecznościach tradycyjnych - a niezależnie od naszej aktualnej kondycji wszyscy z nich wyrastamy - ilekroć człowiek buduje dom i zaczyna użytkować jakąś cząstkę ziemi, tylekroć naśladuje (powtarza) boski akt stworzenia: "[...] każdy obszar zajęty w celu zamieszkiwania lub wykorzystywania go jako >przestrzeni życiowej< jest zrazu przemieniany z >Chaosu< w >Kosmos<; oznacza to, że poprzez rytuał nadawana jest mu >forma<, która sprawia, iż staje się w ten sposób rzeczywisty".

   Tak oto powstaje "mój świat", Lebenswelt, prawdziwe miejsce mojego życia. Każdy mikrokosmos, wszelki zamieszkany obszar ma "Środek" - miejsce święte, w którym przenikają się światy, w którym następuje załamanie zwykłej, świeckiej, homogenicznej przestrzeni i powstaje szczelina łącząca doczesność z krainą zmarłych i z boskimi przestworzami. W rozmaitych religiach świata "Środek" symbolizowany jest najczęściej przez górę, drzewo albo słup, spinające Ziemię, Niebo i Piekło (w chrześcijańskiej tradycji takie znaczenie ma Golgota); może również Medium Mundi obrazować świątynia, pałac albo po prostu dom. W gruncie rzeczy "Środków Świata" może być nieskończenie wiele: "Ponieważ chodzi o przestrzeń świętą, objawioną poprzez hierofanię lub stworzoną za pośrednictwem rytuału, a nie o przestrzeń świecką, jednolitą i geometryczną, wielość >Środków Ziemi< w obrębie danego obszaru zamieszkania nie stanowi żadnej przeszkody. Stoimy wobec geografii sakralnej i mitologicznej, jedynie naprawdę rzeczywistej, a nie geografIi świeckiej, >obiektywnej<, w pewnym sensie abstrakcyjnej i mało istotnej, będącej teoretyczną kombinacją jakiejś przestrzeni i jakiegoś świata, w którym się nie mieszka, więcej nawet - którego się nie zna" . Mój dom, mój kościół, moje miasto (wieś), moja ojczyzna - to Medium Mundi. Na świat spoglądamy w sposób "od-środkowy". Miejsce, w którym człowiek zamieszkał, które oswoił i stworzył (przemienił z chaosu w kosmos), stanowi dla niego punkt wyjścia. Staje się ono dla człowieka "Środkiem", bo tutaj dokonuje się jego bycie, tutaj upływa jego konkretna egzystencja - wybuchają miłości, przydarzają upadki i zranienia, rozpoczynają podróże. Tutaj znajduje się w sercu rzeczywistości.

   W zamyśle, jaki powzięliśmy, termin Medium Mundi oznaczać ma refleksję, w której zderzają się i przenikają różne "światy", czyli - refleksję pograniczną. Chodzi o taki sposób myślenia o własnym miejscu ("Środku Świata"), który nie ogranicza się do deskrypcji lokalności, lecz próbuje skonfrontować ją z tym, co może wydawać się (często tylko na pierwszy rzut oka) dalekie, inne, egzotyczne, "nie-własne", ale co umożliwia de facto głębsze i pełniejsze jej pojęcie.

   Medium Mundi stanowi - ożywczą, jak ufamy - propozycję interdyscyplinarnej i multitematycznej refleksji, podejmowanej w celu lepszego zrozumienia naszego miejsca bycia.

   Zaproszenie do uczestnictwa w spotkaniach i publikacjach przyjęli m.in. Wojciech Bonowicz, ks. Tadeusz Grzywocz, Jan Kiełbasa, Aleksander Nawarecki, Tadeusz Sławek, ks. Jerzy Szymik.